Achterhoekse kunstenares Louise te Poele - De Achterhoek in negen stillevens

01-10-2018

Auteur: Achterhoek Toerisme

Om de aandacht te vestigen op 350 jaar Achterhoek, hadden Cultuur- en Erfgoedpact Achterhoek en Cultuurmij Oost een bijzondere opdracht voor kunstenares Louise te Poele: of ze van alle Achterhoekse gemeenten binnen het Cultuur- en Erfgoedpact een kunstwerk wilde maken. Het resulteerde in negen kleurrijke stillevens, gemaakt van objecten die vertellen over de rijke historie.

Over het Cultuur-en Erfgoedpact Achterhoek

Het Cultuur- en Erfgoedpact Achterhoek zet zich in voor het versterken en zichtbaar maken van de culturele identiteit en leefbaarheid van de Achterhoek, met als dragers cultuur, erfgoed en amateurkunst.

Over Louise
Louise te Poele (Winterswijk, 1984) studeerde Fine Arts aan ArtEZ. Haar oog voor uiterst nauwkeurige compositie en belichting zorgen voor prachtige foto’s die net zo goed zeventiende-eeuwse schilderijen zouden kunnen zijn.

Louise kijkt met veel plezier terug op het project, dat behoorlijk intensief was. “Voor het verzamelen van alle objecten ben ik de hele Achterhoek afgereisd langs burgers, burgermeesters, stadsarchieven en musea. Iedereen werkte zo fijn mee! Ik ben zelf opgegroeid in Lievelde. Nu woon ik in Arnhem, maar ik kom nog altijd graag in de Achterhoek. Ik vind de mensen er erg aardig en behulpzaam. Dat bleek bij dit project eens te meer.”

Relevant thema 
“Ik dacht dat ik de Achterhoek al goed kende, maar ik heb toch nieuwe dingen geleerd”, vertelt Louise. “Zo wist ik niet dat Aalten zo’n imposant verzetsverleden heeft. Er waren veel geestelijken met een groot netwerk, die ervoor hebben gezorgd dat er een groot aantal onderduikers in Aalten werden ondergebracht. Dat wilde ik zeker verwerken in het stilleven, want het helpen van iemand op de vlucht is ook in deze tijd een relevant thema. Ook de Doesburgse traditie van de Sint Maartensmaaltijd, een gratis maaltijd voor de armen, vond ik erg interessant. En zo kwam ik nog veel meer dingen tegen die ik nooit heb geweten.”

Schilderachtig
Als je de kunstwerken nu bekijkt, lijkt het misschien of het na het verzamelen een kwestie was van neerzetten en fotograferen. Maar dat is zeker niet het geval. Louise: “Het was een hele puzzel om tot de juiste composities te komen. Er was zoveel te vertellen, dat ik echt keuzes moest maken. Dan haalde ik weer wat weg, verschoof ik iets, voegde ik toch weer iets toe. Sommige stillevens bestaan eigenlijk uit heel veel kleine foto’s, want ik mocht niet alle archiefstukken zomaar meenemen. Na het fotograferen kostte de beeldbewerking nog veel tijd. Ik teken over de foto heen, zodat er een schilderachtig effect ontstaat. De principes van schilderkunst, zoals clair-obscur, pas ik toe in fotografie.”

Reizende expositie
Van de stillevens zijn grote panelen gemaakt, die te zien waren in het Provinciehuis in Arnhem. Tijdens het Prinsjesfestival (in de week voor Prinsjesdag) waren ze bovendien, als ‘visitekaartje’ van Gelderland, te bewonderen in Den Haag. Louise: “Ik heb alleen maar positieve reacties gehad. De gemeenten waren zelfs zo enthousiast, dat ze hun stilleven graag in hun eigen gemeente wilden tentoonstellen. Daarom is besloten er een reizende expositie van te maken. Zelf ben ik ook erg tevreden met het eindresultaat. Ik vind het heel tof dat de opdrachtgevers het aandurfden om me helemaal de vrije hand te geven. Daardoor stond ik als kunstenaar volledig in mijn kracht.”

Betrokkenheid
Bij elk stilleven hoort een beschrijving van wat er op te zien is. “Dat is iets wat ik normaal gesproken niet doe”, vertelt Louise. “Maar bij dit project geeft het echt een meerwaarde. Mensen gaan op zoek naar alle elementen en bekijken de werken nog beter. Ik merk dat de betrokkenheid heel groot is. Sommige gemeenten hebben hun inwoners op Facebook gevraagd welke elementen niet mochten ontbreken op hun stilleven. Het is leuk om te merken dat mensen die op zo’n oproepje gereageerd hebben, nu naar het eindresultaat komen kijken. Ze zijn er echt trots op. Het doel van het Cultuur- en Erfgoedpact was om de samenhang van de Achterhoek te verbeelden. Ik denk dat dat goed gelukt is. Bij de provincie zeiden ze: ‘Dit is wat kunst kan doen, hoe kunst verbindt.’ Een mooi compliment.”